‘सेम्यो री’को सारांश ‘सेम्यो री’ कविता बाटै सुरू गरौं– “जीवन आखिर सेम्यो री पो रहेछरहस्यको डल्लोखुसी–पीडा सबैसबैकोचोया कातेर खिपीखिपी बुनिएकोमानिसको हृदयमा तरङ्ग आउँदाआश्वस्त पार्न छातीमा पिङ खेलिरहन्छविरह चल्दाकानको झुम्का भएरआनन्दको हावामा फिरिरी–फिरिरी हल्लिरहन्छ ।” सेम्यो री कविताको अघिल्लो खण्ड हो यो । र, संग्रहको यो अन्तिम कविता पनि । यसैबाट कविता संग्रहको नामकरण गरिएको छ...